De meiden gaan leren surfen. Bodil vindt het cool, Hannah leert graag een nieuwe sport en Dagmar wil het kunnen, graag in één keer. Met enige spanning stonden ze al te trappelen bij surfshop Hasan.
Een surfshort was verplicht maar die hebben we niet mee. Na enig denken droeg Hannah de zwembroek van Remko, en d'r andere twee korte pijamabroekjes. Ze kregen een iets te groot surfshort.
Daarna met de surfplanken op het dak met de tuktuk naar de juiste plek met babygolven.
Langs rijstvelden, over een rivier, over een mul zandpad waar het even Afrika leek naar Elephant Rock. De oudjes (Remko en ik) in de achtervolging want de tuktuk van de meiden stoof voorbij.
Bij de instructie in het Engels met srilankees accent konden we zien hoeveel Engels de meiden al begrijpen en dat wat Dagmar onduidelijk was, werd vertaald door de anderen. 'Peddel om en om, sta op met een sprongetje, sportief door de knieën, geef gas als de golf laag is en hou je handen boven je hoofd ter bescherming als je boven komt.'
Daarna het water in en bij de eerste run deed Hannah haar naam eer aan en kwam ze direct omhoog en surfde wel 20 meter en op het strand juichten wij als trotse ouders.
En toen Dagmar het ook even lukte, hoorde ik gejuich met een beetje opluchting. Ondertussen was Bodil ook weer terug van het standaard een keer ver afdrijven. Gelukkig wist ze hoe ze moest peddelen.
Het weer was een beetje vreemd en het grote brakke bassin liep leeg waardoor er een vreemde modderige stroming bijkwam.
Wel hele mooie Terschellingluchten.
De broertjes surfinstructeus vonden het niet meer verantwoord en haalden de meiden met grote glimlach uit het water.
Terug in Arugam moest er nog even gerelaxt worden in de golven. Wordt die een ruggetje, een onderdoortje of laat ik me helemaal meesleuren. Heel mindfull.













Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.