Na getwijfel over de volgende bestemming waar bijna een dobbelsteen aan te pas kwam, gaan we naar het nationaal park, Gal Oya. Daar gaan niet veel mensen naar toe, zeiden de locals in Arugam en dat vond ik een aanbeveling maar is lastiger voor het vinden van een logeeradres. De sjieke lodge lag ongemakkelijk boven ons budget, maar na enig zoeken op internet en bellen van Remko hadden een zekere plek op de boot en in het guesthouse.
Langs vele rijstvelden met oogstende boeren, ossenkarren volbeladen met stro en de rest van het dagelijks leven van Sri lanka reden we hopsend en bopsend van Arugam Bay naar Inginalagaya met strakke bochten en plotselinge stops. Dat de taxichauffeur een nogal impulsieve rijstijl had bleek vlak voor aankomst, toen hij voor de 10e keer vroeg waar we naar toe moesten terwijl Remko gewoon een richtingsborden had gezien, en hij de auto in zijn achteruitreden een tuktuk aanzette.
Meteen kwamen overal mensen vandaan , die direct in discussie gingen met de taxichauffeur die hoogstwaarschijnlijk zei dat het zijn schuld niet was. Genoeg getuigen van het tegendeel dus hij moest betalen. Wij bleven wijselijk binnen zitten en waren blij met de getinte ramen. Eerst een beetje geld, toen nog een Paar rupees erbij nog niet genoeg en na nog een greep in het laatje, mochten we vertrekken. De botsing leverde zoals verwacht gezeur op over de rekening want de taxi-chauffeur had nu natuurlijk niet de winst gemaakt die hij gehoopt had. Opgelegd schuldgevoel en het was ook wel echt vervelend voor hem en de auto van zijn broer maar Remko had er al minder last van.
50 meter verder was de Safari guesthouse, eigenlijk een soort bed and breakfast waar je in de huiskamer van de familie zat. Anousa, de vrouw des huizes, ging lunch maken en ik mocht meekijken!
In de kleine keuken mochten we kokos proberen te raspen, direct in de tuin plukten we de currybladeren en meerdere curry's werden achter elkaar gemaakt. Het zag er heel eenvoudig uit en het was super lekker.
En helemaal vegetarisch al vinden ze dat een beetje vreemd.
Dagmar werd heel blij van het toetje: curd van buffelmelk die we bij veel stalletjes al hadden zien staan in rustiek aardewerk. Nu we hoorden dat de melk eerst gekookt wordt, mocht ze proeven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.