Ondanks gejammer van Dagmar die op dag 2 al geen zin had om weer te moeten lopen om avondeten te zoeken., toch de slippers maar weer aangetrokken. En omdat Bodil en ik blaren hadden, liepen wij met de bergschoenen aan voorop al hebben we voor voorop lopen geen schoenen nodig want sinds zij 3 is, lopen wij altijd te snel. Bodil luste wel dosa, een dunne knapperige pannenkoek van linzen en rijstemeel die ze nog kent uit Maleisië en van een slappe variant die ik thuis wel maak. Toen de achterhoede echt begon te klagen, zagen we een zuidindiase eettent waar ze dit alles verkopen. Na wat ingewikkelde interactie met de bediendes over sambar, gravy of coconut chutney lukt de bestelling door te wijzen en naar de buren te kijken.
Onder het genot van een claxonconcert gemixt met Allah akbar aten we dosa massala met pittige aardappelvulling, vadai: een soort luchtige falafel van linzen en ook nog stringhoppers : noedels van rijstemeel speciaal voor Hannah die alles in strengvorm graag lust.
En de mierzoete necta, een frisdrank die naar kauwgommenballen smaakt, hielp tegen dat ene pepertje waarop gekauwd werd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.