Bijkomen op de veranda met de ereader. Zonnebril op om de wallen te verbergen. De jetlag trof ons hard gisteravond. Moe in bed liggen en niet kunnen slapen. Draaien, nog maar een slokje water, bedenken dat het toch best warm is. Dagmar meldde verdrietig dat ze naar huis wilde naar haar eigen bed. Het is hier zo warm en het land is heel arm dat kun je al zien aan de stoepen die inderdaad allemaal schots en scheef zijn. Ze had zelf al bedacht dat dit heimwee is en deze moeder voelde mee en schrok ook een beetje. Remko en ik slepen de meiden mee naar een ver land en het idee van zo'n stoere reis vinden ze wel leuk. Vooral bij Bodil is het ook prestige, maar hier aangekomen wil ze graag naar het Hilton in een zwembad liggen en klaagt ze dat haar tas zo zwaar is. Op die manier kom je niet ver als backpacker. Dagmar was een beetje te geruststellen met de vergelijking met Maleisië en dat ze daar ook erg moesten wennen en dat we toen moesten beloven om volgend jaar weer te kamperen. Dat deed ik nu ook weer en Remko vond het idee ook rustgevend al verkoelde het niet echt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.