woensdag 22 juli 2015

It's raining again

Een rondje van 16 kilometer door Knuckles range samen met een jongen uit de buurt die de weg weet en een familie uit Colombo. 
Voor dat laatste gezelschap hadden we niet gekozen, maar misschien was het wel extra leuk. We gingen opnieuw door theevelden waar theeplukkers een schamel loon verdienen.
Voor de eerste bui kwamen we de eerste bloedzuigers al tegen. Wat zijn die beesten snel. Ze staan op de grond naar je toe klaar voor de aanval. De eersten konden we van ons afslaan, maar het is net een leger.   Ze komen met velen, sommigen gaan dood maar een aantal bereiken hun doel en je voelt ze bijten. Ze spuiten een bloedverdunnend middel in waardoor het wondje blijft bloeden. De gids strooide zout op onze schoenen maar dat hielp niet echt. En toen werden we afgeleid door tropische regenbuien. Al snel hadden we geen droge draad meer aan ons lijf. 
Schuilen onder een boom had geen zin, maar opeens was daar de zon die hard nodig was omdat Bodil het voor het eerst in Sri Lanka koud had. 
De vrouwen liepen te zeulen met zware zakken theeblaadjes. De vrouw uit Colombo vertelde hoe weinig rechten deze mensen hebben omdat ze laag op de sociale ranglijst staan. Zelf hoorde ze tot de Tamils. Hoewel het nu vrede is in Sri lanka en de Tamil Tijgers de wapens lang geleden hebben neergelegd, zijn er nog steeds verschillen. De angst voor nieuwe problemen bestond bij haar nog steeds omdat in de geschiedenis elke 15 jaar wel weer problemen optreden. Zelf herinnerde zij de rellen van 1983 toen haar vader werd neergeknuppeld door de politie, hun huis platgebrand en het gezin alleskwijt was en moest vluchten naar een kamp en daarna naar het verre noorden Jaffna. Veel gruwelijkheden vonden plaats waar bij over en weer mensen werden vermoord en er altijd de angst was niet levend thuis te komen. 
Het gesprek stopte toen zij uitgleed en haar knie bezeerde en de familie een tuktuk terug nam.  Wij liepen door naar de volgende waterval door een volgende tropische bui. 


Na een plasje in het wild zat ik weer onder de glibberige, krioelende glijers,  gelukkig allen op mijn benen. 
De vele soorten groen van de jungle, de vele structuren van de planten: veel planten te herkennen als kamerplanten in de jaren 70 en nu ook weer hip in het interieur, de frisse bladerengeur maar ook de rot, het geluid van de jungle: het getsjilp, geroek, gehum en gezoem met daar tussen kleurige huisjes en vriendelijke mensen. Het was allemaal erg mooi. 
Terug in het hotel dachten we na controle van de bloedzuigers af te zijn, maar in de bus op weg naar Kandy had ik er weer één en daar aangekomen werd er één bloederig vertrapt in het hoppertentje. Die had zich heerlijk volgegeten aan Remko. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.