Na een lange zweterige nacht waarin sommigen toch gewoon lekker gingen slapen met 26 graden onder een slome ventilator die ik pas de volgende dag harder kon laten draaien omdat het knopje vastzat, en Remko een extra douche nam om miet gek van de warmte te worden en het matje opblies om in de andere koelere kamer erbij te gaan liggen en Hannah uren wakker lag van de jetlag, wekte ik ze wreed om snel te wennen aan de nieuwe tijd om daarna ontbijt te zoeken met een kopje thee.
Naar het staton gingen wij keurig over de weg terwijl vele Srilankezen gewoon het spoor volgen. Wij zagen wel een spelletje cricket 
Remko kon uitleggen dat het om een wicket gaat en een slagman en een bowler die de bal met aanloop en stuit gooit. grappig maar voetbal ziet er dynamischer uit. De trein ging vlak langs het strand met verkoelend windje van zee. De meiden moeten wennen aan de opmerkingen die ze krijgen, het fluiten, het gewow en de vragen 'how are you?'' En 'where are you from?' Al is hun engels juist geschikt voor deze vragen. In colombo worden wij dan weer belaagd door taxichauffeurs die ons een toeristischeroute willen verkopen. Wij liepen langs drukke winkelstraatjes waar van alles verkocht wordt en verl spullen op handkarren aangevoerd
Oversteken is zelfs bij een zebrapad een onderneming omdat het verkeer links rijdt en wij rechts kijken en omdat alle aoto's , bussen en tuktuks toeterend vlak langs elkaar gaan. Na de lunch in een veg. Hotel wat vegetarisch klonk en was met rijst en curry geserveerd op een bananenblad maakten we met zijn 5-en in de tuktuk een ritje naar de boulevard van Colombo
.
De zee is ruig en de golven komen plotseling hoger dan verwacht met natte rokken en broeken die wel zo weer droog zijn. 
Nu bijkomen in de tuin met tropische bloemen en bananenboom en uitvinden hoe we morgen in Kitulgala komen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.